ГАНДИРС

Биенээсээ би бие тасдаж ээж болно...

Өлгийтэй нялх үрээ үнэгчилэхийг нь харан баясаж, өхөөрдөм бяцхан амьтныг өдөржин ширтэж өнжинө. Анхилам тансаг үнэрийг нь алдалгүй бүгдийг нь үнэрлэнэ. Ангар унгар дуугарах авиа бүхнийг нь сонсоно.

Өөдөөс угтаад гүйхээр нь өдрийн алжаалаа мартан, оройжин хамтдаа шулганан орчлонгийн жаргалыг эдлэнэ. 

Ээжээ гэж дуудуулан өрөө өмөртөл хайрлана. Энэ орчлонгийн жаргалыг амжиж бүгдийг нь амсуулна. 

Гоёж гоодсон, дэгэж дэврэсэн охинтой болно би.

 Дараа нь ахиад л би амьнаасаа амь тасдаж хүүтэй болноо...

Сайн байна уу Мобикомын хамт олон. Та бүхэнд энэ өдрийн мэнд хүргэж мэндчилье. Мэдээлэл технологийн өөрчлөлт шинэчлэлтэд ямагт нэг алхам түрүүнд явж, хэрэглэгч биднийхээ сэтгэл ханамжийг дээдэлж ажилладаг та бүхэндээ талархаж явдагаа юуны түрүүнд хэлэх байна.

Манай гэр бүл, хамаатан садан бүгд танай 1 сая хэрэглэгчийн чинь хэсэг билээ. Аав ээж минь анх үйл ажиллагаагаа эхэлсэн цагаас чинь эхлэн танай үйлчилгээг сонгон арав гаран жил үнэнч тууштай хэрэглэгч байж чадсан. Одоо би, миний ах эгч, дүү, үр хүүхэд гээд бүгд нэг сая хэрэглэгчийн тань гэр бүл болжээ.

Үнэнч тууштай хэрэглээ үнэ цэнийг дагуулна гэдэг уриагаар аав ээж минь утсандаа 10000 төгрөгөөр нэгж авах болгондоо 600 төгрөгийн урамшуулал авч байна. Би 4 жил ашигласан дараа төлбөрт дугаартаа сард 3000 төгрөгийн урамшуулал авдаг. . .

Байнга хэрэглэгчдийнхээ санал хүсэлтэд тулгуурлан олон шинэ бүтээгдэхүүн үйлчилгээг зах зээлд нэвтрүүлж байдаг танай хамт олон тавин мянган хэрэглэгчийнхээ хүсэлтэд тулгуурлан MobiMix үйлчилгээг гаргажээ. Аав ээж минь олон жил барьсан урьдчилсан төлбөрт хайртай дугаараа солихгүйгээр илүү олон давуу талтай энэхүү үйлчилгээг сонгосон.

Гэсэн хэдий ч бид хоорондоо 55-70 төгрөгөөр ярьж бусад үүрэн холбооны утасруу 100 төгрөгөөр ярьсаар байна. Энэ нь манай зах зээлд өрсөлдөж байгаа үүрэн холбооны компаниудын хамгийн өндөр үнэ болжээ өнөөгийн цагт.

Иймээс та бүхнийг Мобикомын өөрийн сүлжээнд ярих ярианы тарифаа бууруулах, боломжтой бол ядаж сүлжээн дэх мсжээ үнэгүй болгоосой гэж тавин мянга биш таван зуун мянган хэрэглэгчид чинь хүсч, тэмүүлж байна.

Хүндэтгэсэн тэмүүлэлтэй хэрэглэгч нь...

Бидний тэмүүлэл Мобикомыг хөтлөнө.

Амралтынхаа өдөр өдөржингөө л гэрээ цэвэрлэж, зурагтаа дүнгэнүүлж өнжлөө. 25-дээр Д. Цоодолын яруу найргын наадам гарчийн. Аль өвөл болсон ч билүү. Огт үзээгүй л юм байна. Өөрөө зохиож чадахгүй ч өрөөлийн зохиосныг чих тавиад сонсох дуртайг хэлэхүү, яруу найргийн бүх томцуул л ирж аяны дугараа өргөж байгааг хараад хийх ажлаа хойш нь тавьж зурагтийнхаа өмнө гудас хаяж гэвтэж байгаад л үзлээ. Т. Галсан гуай ёжтой үгээ хэлсээр л шүлгээ уншлаа. Нулимс урссаан. Анх удаа л энэ шүлгийг нь сонслоо.  Дотроос нэг юм хатгаад л явчихдаг шүлэг байна лээ.

Над шиг зохиогдоод жил тойрон болж байхад сонсоогүй хүн байж магад гэж өөрийн блоогтоо орууллаа. Унших, сонсох, уншсан сонссон бүхэн нэгийг бодож хоёрыг ухаарах бизээ.

Эрхэм Галсан гуай уурлахгүй нь лав бизээ.

2008 оны 7 сарын 1

Бид - цөөхүүлээ шүү дээ, Монголчууд аа!

Бэгтэр ахыгаа харвуулсан

Билгүдэй өнчин шиг цөөхүүлээ шүү дээ

Бэлтрэгээ суйлуулсан өлөгчин шиг цөөхүүлээ шүү дээ

Бэрс ганцтай шатар шиг цөөхүүлээ шүү дээ

Бэлчиж яваа сүргээсээ 20 дахин цөөхүүлээ шүү дээ



Бид цөөхүүлээ шүү дээ

Алтайн хяраар асга шаргиан дүүлэгч

Аргаль янгир шигээ цөөхүүлээ шүү дээ

Алалдаад тулалдаад өсдөггүй

Афганаас найм дахин цөөхүүлээ шүү дээ

Аугаа гүн сэтгэгч Аристотелийн шавь нараас

Арав дахин цөөхүүлээ шүү дээ

Ардчилал, эрх чөлөөний гүрэн

Америкийн хүн амаас 140 дахин цөөхүүлээ шүү дээ



Бид цөөхүүлээ шүү дээ

Бирмийн хүн амаас 20 дахин  цөөхүүлээ шүү дээ

Вьетнамын ким ястнаас 30 дахин цөөхүүлээ шүү дээ

Ханагар говиороо тэшигч

Хавтгайн сүрэг шигээ цөөхүүлээ шүү дээ

Хармаг, гоёо, бажууны үндэс ухагч

Хар нүдэн мазаалай шигээ цөөхүүлээ шүү дээ

Нэг нь нөгөөгөө нэг буудахад ганцхан сая болчихно шүү

Нэмээд ахин нэг буу дуугарахад тавхан бум болчихно

Нэг монгол алж эрсдэхэд

Мянган одны гэрэл бөхдөгийг бүү март!



Бид цөөхүүлээ шүү дээ

Бичиг соёлынхоо өв судраас ч цөөхүүлээ шүү дээ

Бээжин төвт гүрнээс долоон сая дахин цөөхүүлээ шүү дээ

Бид цөөхүүлээ шүү дээ

                                         Монголчууд минь ээ!

                                                                  / Тангадын Галсан /  2008он

Хөөрхий муу гар утас минь хорвоог орхиодоо. Гандирс нь хэд хоног л уй гашуу боллоо. Яагаав нэг хэсэг дэлгэж бариал, үйлийг нь үзэж үсийг нь зулгааж байсан утас минь шүү дээ.

Хөөрхийг минь х хайрт яг 3 жилийн өмнө бэлэглэж байсын. Тээ л тэрнээс хойш тасралтгүй нөхрөлсөөр өнөөг хүрчээ. Түрүү сард нэг дүү утас аваад хөөрхийгөө бас жаахан голонгуй л байсымал даа уг нь. Тээл саяхан хөдөөгүүр тэнэж явахдаа унагаад хорвоогоос халиулчлаа хөөрхий. Шинэ авсан утсаа энгэрийнхээ карманд, хөөрхийг шаахан шоолсгээд шоортны кармандаа хийгээ л машинд бууж суугаа л тэнээ л байсын... Тэгсэн өмднийхөө карманд хийлээ гэж өширхсөнүү, өөр дүү утас авчлаа гэж тунирхсануу харгуй зам дээр суга үсрээд хоцордог гэжийшт. Машин хөдлөнгүүт жолоочийг зогсоорой гэж орилж байгаа л эргэж очоод авсан чэн нүүрээрээ газар хатгаад дэлгэцэээ хага хага цохицоон гэвтэж байдын... тэвэрч аваад тэндээ баахан уйлж суув ш дээ.

Жолоочийг бас загнаад байгаа, утасны минь улаан нүүрэн дээгүүр гарцан байна шд, аваад удаагүй, 3 хан жил барьж байгаа шив шинэхэн утсыг минь алаад хаячлаашд гээ л өч төчнөөн удаа нугасны ус (уян солих) солиулах бүтэн биений задаргаанд орчихсон утсаа төлүүлчих санаатай баахан үзлэээ. хахаха. Худлаа худлаа тийм юм гэж юу байхав...

Тээ л тэнд нь шууд газар ухаж булчаад, дээр нь чулуу босгоод

Гандирсийн D510

2006-7-25 - 2009-7-14 гэж сийлж үлдээгээд хажууд нь сууж 2 дөнчүүр маанийн ерөөл уншчаад, хойт төрөлдөө ахиад минийхээ утас болж төрөөрэй гэж ерөөчөөд ирсэн чихшиг ккк. /2 дөнчүүр маань ч гэж юуг мэдэхгүй байж баахан бүлтэрэх шив/. Юун газар булах шууд боож аваад гэртээ авчраад бурхан тахилынхаа хажууд босоогоор нь залцан байгаа. Хаяж ч одоохондоо чадашгүй нь ээ. Дэндүү их өгөөжтэй, дурсамжтай, түүхтэй эд болохоор... Яг үнэндээ ирээдүйд Элвис Прэслигийн эд зүйл шиг үнэд хүрч магадгүй гэж горьдоод чихшиг ккк....

Олон жил барьчихсан болохоор бүх функц, товчлуур нь гарт дасал болчихсон нүдээ аниад ч мсж бичиж чаддаг л байлаа.

Чиний минь тас хар бие, тасарцан нимгэхэн корпус үргэлж минийхэ сэтгэлд үүрд хоногших болноо чихшиг

Нутагтаа очоогүй 7 жил өнгөрчээ.  Өмнөх нэг удаагийн бичлэгтээ нутгийнхнаасаа сонссон зүйлээ бичиж байсан бол одоо нүдээр харсанаа сараачиж сууна.

Харамсмаар, халагламаар санагдлаа үнэндээ. Зуны дэлгэр цаг дундаа орж байхад газар нутгийн зуншлага нэг иймэрхүү. Намар болчихсон билүү  гэж эргэлзэх шиг ч. Эмээгийн минь ярьдагаар газрын үндэс сайтай ч хур орж, хүн зоны сэтгэлийг тэнийлгэсэнгүй зун болжээ. Гандсан газрын гол шалтгаан нь нөгөөх л Тавантолгойн нүүрсний уурхайн асуудал байна гэж бодлоо...

Өдөрт зуу зуун хүнд даацийн машинаар нүүрс зөөдөг Хятад уурхайчдын зам говийн хөрсийг үндсээр нь эргүүлчихжээ. Бодит дүр зураг үнэхээр харамсмаар. 100тн-ын даацтай ачааны машинууд ар араасаа хэдхэн метрийн зайтай цуваалан явж байна. Харамсмаар... Урд хил орчмын газар бол үнсэн дунд явж байгаам шиг худлаа хэлэх хүнд өвдөгөөр татсан их түйрэн болжээ. /Очихдоо аппарат цэнэггүй, эргэж ирэхэд шөнө болсон байсан тул зургийг нь авч чадсангүй, харамсалтай байна./

Их их тоос, түйрэн агаарт дэгдэж эргэж буухдаа ургамлын амьсгалдаг навч дэлбээн дээр их хэмжээгээр бууж ургамлыг үхүүлэн цөлжилт үүсэж байна гэж итгэлээ. Говьд угаас хур бороо бага тул ургамлын тоосыг арилгах бороо удтал орохгүй байсаар ургамлууд нь үхэж агаар хуурайшиж эргэсэн цөлжилтийн циклд орсон бололтой.

Замдаа нүүрс шатаан кокс үйлдвэрлэх үйлдвэрээр дайрсан. Тавантолгойгоос коксжсон нүүрсээ тээвэрлэн тус үйлдвэрт авчран шатааж кокс болгон коксоо бас урагш нь зөөдөг юм байна. Тус үйлдвэрийн агаарт хаяж байгаа хорт утааны хэмжээ УБ-ын өвлийн агаар шиг гэх боловч их талд минь замхраад хамарт үнэртэж, нүдэнд харагдах юм байсангүй. Гэвч байгальд мэдээж муугаар нөлөөлж л байгаа.

Тавантолгойн нүүрсний уурхайд хэрвээ Монгол удирдлага байдаг бол, Өмнөговийн удирдлагуудад Монголоо гэсэн сэтгэл байдаг бол тэртээ тэргүй зөөгөөд дуусах нүүрсээ төмөр зам, болъёо гэхэд 200 гаранхан кмт  асфальтан зам тавиулаад байгаль орчин, газар нутаг, хүн амынхаа эрүүл мэндэд хал балгүйхэн шиг зөөгөөд дуусгаасай билээ.

Уйлаад мөргөх нутагтайгаа үлдмээр байна би...

Үргэлжлэл бий...

Өдөр хоногийг биш он жилүүдийг хүлээж, өглөөний  цагт яарч биш, өнө мөнхөд яарч амьдрахсан.  Ажлын цагтай уралдаж, автобусны суудал, замын түгжрэлд санаа зовохгүй арав арван жилүүдтэй амжилт бүтээлээрээ уралдаж амьдрахсан. . .  Алсын алс ирээдүйд зорих амьдрал минь дардан байна гэдэгт итгэх. . .

Сэтгэлдээ би эзэнтэй байх гэж өөрийгөө их хүчилжээ. Өөрөөлийг ч бас тэр хэмжээнд зовоогоо биз. Ганцаараа байхаас айсандаа гарнаас нь тавилгүй удаан гэгч нь хүлчихсэн байж. Гэвч одоо би явуулсан. Гэгээн бүхнийг хүссэн түүнд.

Хайр гээчийн үсгийг нь үзээгүй байж үгийг нь цээжилчихдэг занд дургүй.

Энэ бүх тэмцэлээ эргэцүүлж бодох хугацаа их олдлоо надад. Хэнд ч байсан ижилхэн гаргадаг хэнэггүй зангаа орхихоор шийдсэн.

Өнөөдөр ёстой юм юм хөдөлгөсөн өдөр байна даа..

Мөрөөдлийнхөө том цонхтой кафед цонх дагаж урсах бороон дусал, бужигнан хийсэн цасан ширхэг,  яаран алхах хүмүүсийг хараад вино шимэнгээ, гитарын эсвэл төгөлдөр хуурын намуухан аяз сонсоод суумаар санагдаж байна.

Тэхдээ ганцаараа, хааяа нэг хажууд суусан хүмүүсээс нууцаар нулимсаа арчихаад л зөвхөн өөртэйгээ яриад суумаар байна.

Даанч ганцаараа суухаар буруугаар ойлгоод алчих гээд байдаг хорвоо л доо...Тиймээс ганцаараа дэмий юм байна...

 Ямартай ч гарлаа... Танилууд хамт суумаар санагдвал утасдана биз...